Tagarchief: Turkmenistan

Sovjet bier

Voordeel van Turkmenistan is dat ze vanaf hier weer bier hebben! Mijn eerste biertje in 6 weken was in de bar van mijn hotel in het gezelschap van luidruchtige vrachtwagen chauffeurs en hierdoor aangetrokken hoertjes. Een kleine cultuurshock na het ingetogen Iran…

De mensen zijn in het algemeen vriendelijk en verzorgd. De kleding, van de dames in het bijzonder, mooi kleurrijk. Dit in tegenstelling tot de gebouwen die een Sovjet soberheid of juist protserigheid kennen.

Advertenties

Grenzeloos geduld…

De grensovergang van Iran naar Turkmenistan was spannend. Naast de gebruikelijke bureaucratie, stonden overijverige jonge militairen klaar om met schroevendraaiers mijn motor eens grondig te inspecteren/demonteren.

Gelukkig kon ik een officier overtuigen dat er geen drugs of andere smokkelwaar verborgen zaten en bleef de ontleding van mijn motor beperkt tot één boutje en het door de röntgenscanner halen van de koffers.

Na drie uur aan de grens kon ik mijn weg vervolgen om vervolgens 2, 10 en 25 kilometer van de grens wederom gestopt te worden door politie en militairen voor een praatje en controle…

Daarna viel het gelukkig mee en kon ik redelijk doorrijden over gravel, zand en langs diepe sporen in het asfalt. Gelukkig is de rest van het verkeer/mede-weggebruikers een stuk overzichtelijker en rustiger dan in Iran. Slalommend om de gaten in het wegdek en met af en toe verkeerd rijden en de weg vragen (geen verkeersborden en een papieren kaart…) ben ik netjes binnen de gestelde 3 dagen bij de grensovergang met Uzbekistan beland.

Deze grensovergang was ook weer feest; na weer een paar uur bureaucratie wilde de militair bij het laatste poortje een stempel zien, die de douane beambte niet wilde geven… Na een paar keer heen-en-weren en wat aandringen op directe communicatie tussen de twee heren mocht ik uiteindelijk (zonder stempel) het land uit. Geduld is een schone zaak…