Tagarchief: Problemen

Stempeltjes

Hoewel de financiele crisis volgens velen al bijna voorbij is, ervaar ik het nu, in Kirgizie, pas aan den lijve: als bezuinigingsmaatregel geven de Nederlandse consulaten en ambassades alleen nog noodpaspoorten uit, die twee weken geldig zijn. Niet handig als je je motor nog naar huis wilt rijden…

Gelukkig heb ik nog een tweede (zaken)paspoort, dus kan ik die mooi gebruiken. Enige interessante is dan: hoe leg je uit dat je je paspoort bent verloren, terwijl je een heel mooi, gebruikt, geldig paspoort in je handen hebt. En hoe krijg je hier vervolgens de juiste stempel in… Deze vraag heeft me in de afgelopen dagen al naar de nodige loketten gebracht. Gelukkig kom ik steeds een klein stapje verder. Wordt vervolgd…

Advertenties

“Ou minja yist prablema…”

Mijn waardevolle spullen (paspoort, portemonnee, telefoon/fototoestel) wil ik niet uit het oog verliezen. Daarom bewaar ik die veilig in mijn rugzakje, die overal meegaat, zelfs als het maar voor heel even is. Dit systeem werkte prima tot ik een paar dagen geleden mijn rugzakje verloor: geen paspoort, geen visa, geen telefoon, geen camera, geen portemonnee…

Toen ik na een flinke scheldpartij weer gekalmeerd was, heb ik me maar gemeld bij het dichtstbijzijnde politiebureau.

De districtspolitiemannen wisten in eerste instantie niet wat ze met me aan moesten, maar duidelijk was dat er gezocht moest worden.

Hoewel ik dat zelf al had gedaan, kon nog een zoektocht geen kwaad. De politiemannen combineerden het nuttige met het aangename en nodigden zichzelf onderweg uit voor thee en eten bij bewoners in de buurt van de ‘plaats delict’.

Zo werden ook de naburige dorpen op de hoogte gesteld en keerden we uiteindelijk terug naar het bureau om Italie – Costa Rica te kijken…

De gemiddelde politieman in Kirgizie verdient tussen de twee en driehonderd dollar per maand. Geen wonder dus dat sommigen wat bij proberen te verdienen, wanneer de kans zich voordoet. Zo is me meer dan eens gevraagd of ik niet een cadeautje had voor mijn nieuwe vrienden; een telefoon, zaklamp of iets anders kleins… Gelukkig zijn er ook die gastvrij en hartelijk zijn en die echt proberen om je te helpen. Als je maar geduld hebt, dan tref je de laatste categorie vanzelf, wanneer de eerste categorie je na wat beleefde afwijzigen zat is…

En zo kon ik bij agent Argen blijven slapen en moest ik van Nugary, de assistent van de commisaris van politie in Jalal-Abad, geld aannemen om naar het Nederlandse consulaat in  Bishkek te komen.

Na vier verschillende politieposten aan te hebben gedaan om de juiste papieren te krijgen (waaronder de aangifte), vertrok ik naar Bishkek. Dit terwijl de zoektocht naar mijn spullen in en om Jalal-Abad wordt voortgezet, tegen beterweten in…