Categorie archief: Iran

Mashti

Het Noordoosten van Iran heeft groene wouden en mooi, bergachtig terrein. In deze liefelijke omgeving zou je ook de vriendelijkste mensen verwachten, maar dat viel (relatief aan mijn eerdere ervaringen) tegen. Daarom ben ik sneller dan gepland in Mashhad beland; de laatste grote stad voordat ik Turkmenistan doorkruis.

De Stad van het Martelaarschap ‘Mashhad’ is de belangrijkste spirituele plaats van Iran. Ook pelgrims van buiten Iran komen hier naartoe om hun geloof te uiten in soms emotionele uitbarstingen. De Haram-e Razavi is de plaats waar de ‘Mashti’ naartoe gaan: een enorm complex met moskeeën en mausolea, die steeds verder wordt uitgebreid.

Alle religie was indrukwekkend, maar gelukkig was er ook ruimte voor wat ‘losbandigheid’.

https://www.dropbox.com/l/s8H6jZHkaWBvdml2hLuhqp?

Advertenties

Censuur

Even een huishoudelijke update tussendoor. Door alle censuur ingewikkeldheden kan ik niet bij Facebook. Noch kan ik reacties geven op de reacties of deze modereren. Ik kan kan ze echter wel lezen, dus blijf vooral reageren 😉

King of the dessert

De afgelopen twee dagen hebben Moreno (IT), Lodewijk (NL), Hannes (CH) en ik ons laten vermaken door ‘Kings of the dessert’ Roheb, Amir en Mustafa, die naast een verblijfplaats in een woestijndorp, ook voor een 4×4 trip (inclusief tractor om de gestrande Landcruiser weer vlot te trekken), woestijnovernachting (inclusief zandstorm), Oasezwemmen (exclusief kleding) en ‘dessertparty’ (inclusief ‘tequila’) in het pakket hadden. Wanneer je je overgeeft aan de continue onduidelijke en wijzigende plannen, dan komt alles met een lach wel weer op zijn pootjes terecht… Nou ja, behalve de telefoonverbindingen in het dorp dan; die lagen er na de zandstorm toch echt uit…

https://www.dropbox.com/l/V9AAtAK6BagmICxHftRDTs?

Espresso!

Onderweg door de woestijn zag ik opeens een lampje opdoemen in mijn spiegel. Nu rijden Iraniërs in het algemeen overdag niet met licht en motoren al helemaal niet. Bovendien leek het lichtje mijn snelheid te kunnen matchen en zelfs overtreffen. En dat doen de Iraanse brommers al helemaal niet. Maar even wat langzamer rijden dus om dit wonderlijke woestijn fenomeen beter te beschouwen….

Het bleek een Italiaan te zijn: Moreno uit Verona, die in zijn drie weken (!) vakantie had besloten om een rondje Iran te doen. Aangezien hij in een koffiehuis werkt, resulteerde dit de daarop volgende dagen in uitmuntende koffie bij het ontbijt… Helaas ging hij daarna de andere kant op, dus zit ik inmiddels weer aan de thee.

https://www.dropbox.com/l/BQaeiMkj4nf5dPnJjGJGJq?

Esfahan

– Esfahan is het Amsterdam van Iran als het om toerisme gaat; veel oude gebouwen en relatief heel veel toeristen (al is dat na ‘geen’ al snel zo…). Desondanks heb ik toch wat leuke en interessante Iraniërs ontmoet, die me verschillende aspecten van de stad hebben laten zien:

Mohammad is een architect/astroloog die heel veel kon vertellen over de historische panden in de stad, zoals de twee indrukwekkende moskeeën aan een van de grootste omsloten pleinen ter wereld. Leuke en interessante details te weten gekomen…

– Ik heb twee uur gesproken met een Mullah (soort Islam theoloog). Omdat religie en politiek hier hand in hand gaan, heb ik een goed beeld gekregen van het denkkader van de Iraanse overheid. Moest daarom ook wel een beetje op mijn woorden letten..

. – Rasool en Ari gaven me het ‘Prince of Persia’ gevoel door me mee te nemen op de daken van de stad, waar je onder meer door de luchtgaten het winkelend publiek in de bazaar kon bespieden en van de zonsondergang kon genieten

. – Fotograaf Alireza nam me mee achter op zijn motor om te eten en ‘sporten’ met zijn vrienden. Leuk om te zien hoe vrij de mensen zich hier ook publiek gedragen in tegenstelling tot andere plaatsen in Iran: de Hijab wordt heel ver naar achteren gedragen, mannen en vrouwen raken elkaar aan en lopen hand in hand (ook als ze niet zijn getrouwd) en zelfs openbare uitingen van affectie zie je zo nu en dan.

https://www.dropbox.com/l/saXmX7wbXxi2MJGkp54ZMu?

Even rust

Ik waardeer af en toe een momentje voor mezelf; even met een boekje of anderszins helemaal tot rust komen. De keuzen in Iran zijn dan: een hotel of op een desolate plek met een tent. Een hotel is de makkelijke optie, maar dat betekent wel dat je binnen of in een stad zit. De tent genoot nu de voorkeur omdat ik dan lekker buiten kon zijn en de motor de broodnodige liefde kon schenken (ondertussen was mijn snelheidsklokje er ook mee opgehouden en was de stekker van mijn koplamp gesmolten…) Daarom ben ik de bergen ingereden waar ik, op een ‘gesprekje’ met wat schapenherders na, heb genoten van een dagje rommelen aan de motor en alleen zijn. Iets wat de herders overigens totaal niet begrepen, maar uiteindelijk toch hebben geaccepteerd. Maar niet nadat ze een kampvuur voor me maakten, hadden laten zien wat zij allemaal met hun motoren konden en wat thee te hebben gezet 🙂 https://www.dropbox.com/l/4k3MJjKZ3CU6Y4vqUOYZCa?